Ομολογία πίστεως 

Μυστικό δείπνο σε δωμάτιο για δύο, 

αράδες ερωτικές κρυμμένες κάπου κάτω απ' το κρεβάτι. 

Μα πού τα κεριά, πού τα τριαντάφυλλα; 

 Πού τα ροδοπέταλα και τα μεθυστικά σταφύλια; 

Δεν βλέπω καν αυτή, την ερωμένη, 

μες το βαθύ σκοτάδι, μονάχα πλέον την κοιτώ, 

σαν στρέφω το βλέμμα μακριά της. 

Τα ερωτικά μου ποιήματα φροντίζω να γίνουν στάχτη 

αυτά τα παλιομοδίτικα για τον ελεύθερο μας κόσμο. 

Καθώς καίγονται τηρώ τη σκιά της μούσας μου να τρεμοσβήνει, 

εκεί δα στον τοίχο μπροστά από το τζάκι,  

Αν σηκωθώ να την αγγίξω το προσάναμμα στερεύει, 

το σκοτάδι θα με καταπιεί και ας το καλούμε απελευθέρωση. 

Γράφω τώρα και τούτο να το ρίξω στη φωτιά, 

 να κρατήσω ζωντανή τη μούσα μου για όσο η πένα μου αντέξει. 

• Φώτης Μποζίκας