Μια Ζωή

Σαν μαύρο πέπλο σκέπασε 

τη μικροπρέπεια αυτού του κόσμου 

και σαν ήρεμη θάλασσα αγκάλιασε 

τον πυθμένα, εκεί που δεν φτάνει ο ήλιος 

Μια αγάπη δίχως θέα, 

δίχως σύνορα και φόβους 

παρελθόν, παρόν και μέλλον 

πνιγμένα όλα στη φωτιά 

Κάθε ίχνος ανθρώπινης ύπαρξης 

μια απόχρωση λευκού 

και κάθε άλλο χρώμα της παλέτας

 μία απόχρωση της φύσης 

Εγώ αδύναμος ζωγράφος 

μπροστά στο ατελίωτο άσπρο 

και στον καμβά μου 

σα να αχνοφαίνεται ο ροδοκόκκινος ουρανός 

Κολοσσιαία λέλαπα 

στα όνειρα ενός γλύπτη

καθώς η μορφή που σκάλιζε

 τώρα έχει ζωή 

και σαν φάντασμα

η ιδέα τον στοιχειώνει 

πως για ένα γλυπτό του

 πρέπει να δώσει τη ζωή του 

• Θοδωρής Σταθόπουλος